دارم روی پروپوزالم کار می‌کنم.  با وسواس تمام در حال نوشتن بیان مسئله بودم که یه نکتۀ خیلی مهم به ذهنم رسید. «هی! قرار نیست به خاطر پروپوزالی که به اندازۀ کافی پرفکت! نیست، مدرک دکترا رو ازت پس بگیرن».

ترس از این که نکنه چیزی که می‌نویسم عالی نباشه، فلجم کرده. همه ترسم از اینه که بعداً کسی اینو بخونه و بگه مثلاً این جا گنگه! یا این قسمت رو بیشتر توضیح بده یا هرچی!

به قدری تحت فشارم (از جانب خودم) که یه همه‌چیزدان بی‌عیب و نقص باشم که در جا خشکم می‌زنه.

الان اومدم اینجا اینو بنویسم که یادم بیاد، قرار نیست کامل باشم.

به قول یه دوست،  عالی دشمن خوبه!