امروز دست کردم توی کشوی لباسم تا جوراب بردارم
دیدم که چندتا از لباس‌هایی که ته کشوم مونده بود رو مدت زیادیه که نپوشیدم، فقط به این دلیل که جلوی چشمم نبودن.
زندگیم هم همین‌طوری می‌گذره خیلی وقت‌ها.


امروز دیدم که عمق زندگیم هم مث لباس‌های ته کشو نادیده گرفته شدن. روزام سطحی و سریع می‌گذره و این حالت رو دوست ندارم.
به‌خصوص که یه مدت زیاد، زندگی کردن تو عمق دلخواهم رو تجربه کردم.